అందుకోలేకున్నాను

తొలకరి పులసల్లే యధ ఎగిరిపడుతోంది

మలిదారి మలుపల్లే మన కధ మారుతోంది

అద్దంలో బొమ్మల్లే నువ్వు అందకున్నావు

కళ్ళలో చూపల్లే నిను తాకలేకున్నాను

చదవలేని కవిత

నిను తడిమే నా చూపులని

నీ చూపు ఆపేస్తోంది

బిగిలో నీ పరిమళాన్ని 

నా బిడియం ఆపుతోంది

నిను తాకే ఆరాటాన్ని 

మొహమాటమాపుతున్నది

నీపై ప్రేమను తెలుప

మన స్నేహమాపుతున్నది

నువు చదవలేని ఈ కవితను

కళ్ళతొ రాసాను శ్వాసతోటంపాను

నిను చేరలేని ఈ దూరాన్ని

వెతతో నింపాను వేదనయి నిలిచాను

ఇక నీకే అంకితమీ జనుమ

దాని ఎడమ భుజముపై కడువ

ఆ బరువుతో వంగెను నడువ

ఆ వంకతో లాగెను నా మనువ

ఇక నీకే అంకితమీ జనుమ

నా పంటిన నలిగెను ఓ వేప

నిను చూడగ మారెను అది తియ్య

నా గుండెను కోసెను నీ చూపు

అది కొంటెగ చూపెను నీ వీపు

నిను మించిన పొగరు నీ కురులే

వాటిని ఆపక ఆపెను సిగ ముడులే

వాటిని మోయక మోసెను మెడలే

ఆ మెడలో వెయ్యన ఓ తాళే

మిగిలిందేముంది నాదంటూ

నీ యధలోని శ్వాశ నేనేననుకున్నా
ఆ శ్వాశలోని ఆశ నేనేననుకున్నా
ఆ ఆశలోని బాష నేనేననుకున్నా
నీలొ ప్రతి అనువు నేనేననుకున్నా

నీవంతా నేనేననుకున్నా
నేనంతా నువ్వేననుకున్నా
నే లేని నువులేవననుకున్నా
నీవు లేని నేనులేననుకున్నా

నీకంటు మరు లోకముందంటూ
ఆ లోకంలో నేలేనంటూ
నీవైపోయింది నా లోకమంటూ
అందు మిగిలిందేముంది నాదంటూ 

జీవితంలో జీవం లేదు

కంటిలో కాంతి లేదు
బాషలో భావం లేదు
నడకలో గమ్యం లేదు
శ్వాశలో ఆశ లేదు
జీవితంలో జీవం లేదు
గడిచిన సమయం
విడిచిన జ్ణాపకం
తప్ప మిగిలిందేమి లేదు

పిచ్చివాన్ని చేసావు

మధిలోకి రానన్నావు
మతిని వీడి పోనన్నావు
లోకాన్ని మరిపించావు
ఆ లోకంలోనే వదిలేసావు
మరిచి పోనన్నావు
మరుపుకే నిర్వచనమైనావు
మత్తు వలదన్నావు
గాయనికి మందులేక చేసావు
కలలోనైనా వీడిపోవు
కలలు రాకుండా ఆపలేను
పిచ్చివాన్ని చేసావు

ప్రేమే కద మన బలం, ప్రేమే కద బలహీనం

ఇరువురితో కూడిన దైవం సాక్షిగా
దైవంతో కూడిన ధైర్యం సాక్షిగా
ధైర్యంతో కూడిన ప్రేమ సాక్షిగా
ప్రేమే కద మన బలం
ప్రేమే కద బలహీనం