పడి లేచే కెరటమే జీవితమని

మరల తరలి ఎగిసి పడాలాని

అలుపెరుగని ఈ జీవితాన్ని

తలపన్నదెరుగక ముగించకు.

కాలం కమనీయం, రాగం రమణీయం

లాస్యం, హాస్యం ఎరుగని జీవితం సూన్యం

అలుపెరుగని ఈ జీవితాన్ని

తలపన్నదెరుగక ముగించకు

పీల్చే ప్రతి శ్వాసలో జీవించూ

తలిచే ప్రతి భావన పలికించూ

చూసే ప్రతి చూపుతో పులకించు

అలుపెరుగని ఈ జీవితాన్ని

తలపెరుగని జీవితంగా ముగించకు.

నా తొలి ప్రేమ కావ్యం

ప్రేమిస్తేనే కవులవుతారంటే,

ఆ ప్రేమ దేశంలే నే ఆధి కవినవుతా

ప్రేమికుల ప్రతీ పలుకు ఒక కావ్యమంటే

నే రచియించిన తొలి ప్రేమ కావ్యం నీ పేరు

లలిత లావణ్యములు

నిషి నఘవులేమొ ఈ నఘిల సిగులు,

కలువ కోమలమేమొ ఈ కోమలాంగి కవల నయనములు

దీప్తి కన్నాస్వేతము తన దంతములు,

శ్వాశ కంటె తియ్యనిధి తన పరిమలము,

సప్త స్వరాలను మించిన సుస్వరము తన పలుకులు,

పడచు పరవాలకన్న పొగరెక్కినవి ఆ పరువాల,

వరణుని రాక తెలిపె మరుపేమో ఆ నడుము,

సిరిమువ్వలతో సరసమాడే ఆ నడకలు,

చంద్రుడు కూడ ఓర్వలెని మురిపము తన విరసము,

లవణ సంపన్నమగు ఈ లలిత లావణ్యములు నాకందించిన నీకు నా ప్రాణమే అంకితము ...

లంచం

లంచం తీసుకునే తప్పు చేసే ప్రతీ వాడికి అన్నా ఉన్నాడు.

మరి తప్పు కప్పేందుకు లంచమిచ్చే తమ్ముల్లకి ఎవరు అన్నా?

స్వాతంత్ర దిన శుభకాంక్షలు

అహింసతో అనంత హింసా స్వేచ్ఛను సాదించాం

ఏకత్వంతో మనం మనలేని భిన్నత్వన్ని సాదించాం.

షష్ఠి పూర్తయ్యి భారతావనికి అయిదేల్లు గడిచినా,

శృష్టి అవతరించి మానవాలికి యుగాలు తీరినా,

నాగరికత ఆధునిక నగరాలు చేరినా,

అనాగరిక అటవుల్లొనే ఊరేగుతున్నాం,

జీవనానికై జంతువులై పోరాడుతునే ఉన్నం.

భరించలేని భారాలతో, కాయలేని గాయాలతో

ఓర్వలేని క్రోదంతో, స్వేచ్ఛా పయణం సాగించే

ప్రతి భారతీయుడికి నా స్వాతంత్ర దిన శుభకాంక్షలు

నే చూడని నా చంటి తనాన్ని నాకు చుపించావు

మగతలో నువ్వు మరు లోకంలో విహరిస్తూ

ఈ లొకంలో చిరునవ్వుతో మమ్ము మురిపిస్తూ

మెరిసే కళ్ళతో, వాటిని కప్పే ఉల్లి పొర రెప్పలతో

మాయ చేసే అమాయకత్వంతో, అర్ధంలేని అరుపులతో

బుడి బుడి నడకలతో, వడి వడి చేశ్టలతో,

కొంత వింత కొంత చింత, కొంటె నవ్వుతో, కంట కన్నీటితో

నే చూడని నా చంటి తనాన్ని నాకు చుపించావు

సంగీత కళా సాగర

వాగిష విపంచి తలపు ఈతను వాగిష్వరి స్వర వరము,

సంగీత స్వర గమనం తానో సరిగమల ఝరీగమనం.

చేతిని తాకిన ప్రతి తీగ చేతన పొంది రాగం పలుకుగా,

గలమున పలికిన ప్రతి మాట ఓ స్వరమై పాటగా మారదా?

స్వర లాస్యం తన పలుకు, లావన్యం ఈతని లలనం

ఎప్పుడో నే చేసిన పున్యం తన ఇంటి పేరు సంక్రమించటం.